KALENDARIUM

1000-Przed około 1000 na nizinie przy ujściu rzeki Płoni leżało wendyjskie osiedle Płonia, od słowiańskiego słowa plenac-płynąc-rzeka.Na tych wyjątkowo grząskich terenach tylko jedno twardsze miejsce było odpowiednie do lokalizacji osady, dziś między ul.A.Krzywoń i Lekarską. Tam wzniesiono chaty z drewna i gliny pokryte trzciną i otoczone wałem ochronnym. Z tamtych czasów przetrwały tylko nieliczne surowe narzędzia (młoty ,siekiery kamienne) i broń kamienna ,znalezione na tych terenach. Z tych czasów pochodzą dwie słowiańskie nazwy osady Vadam i Dambe. Ostatnia znaczy tyle samo ,co dąb, co sugeruje, że rosły tu dęby. Jest to jednak mało prawdopodobne. Trafniejszą jest Vadam, od vad-woda, z czego Vadam: leżące nad wodą .

1121-Osiedle zostało zniszczone w czasie walk Pomorzan pod wodzą Warcisława z Polską Bolesława Krzywoustego. Bitwa miała miejsce pod Strugą (Hohenkrug).

1176-Na gruzach niemieccy osadnicy(?) założyli wieś, którą , książę Warcisław darował klasztorowi w Kołbaczu. Cystersom z Kołbacza zawdzięczać należy przekopanie kanału rzeki Płoni o długości 750 m. Otaczał on osadę od południowego wschodu, a jednocześnie stał się miejscem lokalizacji młynów i portu przeładunkowego dla klasztoru kołbackiego. Dąbie stało się w tym czasie główną osada handlową dla włości cysterskich, szczególnie w zakresie handlu zbożem. Po wykopaniu kanału osada znalazła się w widłach rzeki, ograniczając równocześnie swój rozwój przestrzenny do terenów otoczonych wodą.

1209- Założono tu komorę celną, powstał dwór (curia) na wzniesieniu przed bramą Goleniowską na południe od rzeki Płoni  oraz kościół.

1249- Przy wsi (prawnie należącej do cystersów kołbackich), z woli księcia Barnima I, założono osadę miejską. Otrzymała ona wówczas prawa targowe. Po zburzeniu książęcej siedziby w Szczecinie, książę Barnim I zamieszkał w założonym tutaj w 1209 r. dworze.

1260-15 stycznia książę Barnim I nadaje miastu Dąbie Prawo Magdeburskie, Szczecin spełnia tu role zwierzchnika, ustanawia również zasady cechu, funkcjonowanie rybołówstwa i wyrębu lasów oraz wyznacz granice dóbr miejskich.

25 czerwca książę Barnim I darowuje kościołowi pw. św. Mikołaja za zgodą opata klasztoru w Kołbaczu osiem włók pól miejskich. Na tej podstawie sądzi się, że mieście były dwa kościoły albo wcześniej nosił on miano pw. św. Mikołaja.

1269-Książę Barnim I nadaje klasztorowi Kołbacz wyłączne prawo budowy młynów w Dąbiu na rzece Płoni i na rzece Colpin od miejsca wpływania na ziemie klasztoru do jeziora Dąbie.

1277-Z dniem 15 lipca książę Barnim I zatwierdza prawo klasztoru w Kołbaczu do miasta Dąbie, jak również prawo młyńskie na rzece Płoni.  Nakazuje miasto otoczyć murem.

1278-13 listopada w swoim dworku (curia) zmarł książę Barnim I.

1293-W dokumencie z 21 listopada sporządzonym w Dham-Dąbiu syn Barnima I Bogusław IV zatwierdza posiadanie i przywileje miasta, nadaje wolność celną na całym Pomorzu, Prawo Lubeckie, zwolnienie z czynszu od posiadłości i gruntów, wyrąb drewna dla własnych celów, pole w Zedelin, używanie własnych korców i rozsądza spór między miastem a klasztorem w Kołbaczu.

1295-Przy podziale księstwa na część szczecińską i wołgoską władanie w mieście przejmuje linia szczecińska rodu Gryfitów.

1297-19 marca książę Otto I porównując miasto z klasztorem w Kołbaczu, zauważa, że miasto posiada w lennie tylko dożywotnio. Jednocześnie zauważa, że Dabie powinno wrócić do Prawa Magdeburskiego. Dalej dostrzega , że klasztor posiada system sądownictwa przejęty od Sołtysa. Na koniec dokument ten zawiera stwierdzenie , że mieszkańcy albo bieg rzeki młyńskiej albo kanału miejskiego zmieniają, odpływ wody regulują i podręczne urządzenia i zapory niszczą.

1299- Opat klasztoru w Kołbaczu Ditmar zgodził się 13 sierpnia ze wiernym miastem Dąbie w sprawach granic, które zostały zapisane w umowie, młynów i innych spornych punktów. 12 listopada książę Otton I zezwolił na budowę kamiennej grobli między Szczecinem i Dąbiem. Zobowiązuje się też do pomocy finansowej w ciągu pierwszych trzech lat budowy, przyznał materiał budowlany, zezwolił na utworzenie komory celnej , która przetrwała do 31 grudnia 1847r.

1302-Książę Bogusław IV 18 grudnia zatwierdza udzieloną przez swojego brata Otto I zgodę na budowę grobli między Szczecinem a Dąbiem. Wygląda, że budowa tej drogi nie była jeszcze ukończona.

1303-Miasto należy kościelnie do archidekanatu Stargard diecezji w Kamieniu Pomorskim.

1304-Książę Otto I poświadcza urzędowo umowę między Radą Miasta a mieszkańcami Szczecina Peterem i Jokannem von Brackel w której zrzekają się na korzyść Dąbia miedzy na której stała wcześniej wieś Zedelin.

1305-12 marca książę Otto I ustanawia, że mieszkańcy Dąbia muszą płacić Szczecinowi cło za korzystanie z grobli, zaś Szczecin nie powinien oczekiwać opłat celnych za korzystanie z mostów na drodze Dąbie-Pyrzyce.

1307-Miasto otrzymuje przywilej pobierania opłaty dyszlowej od ciężkich pojazdów-zaprzęgów, które przybywają z, lub powracają do Polski i Brandenburgii. Ta opłata funkcjonowała do 1814 roku. Wpływy roczne z tego tytułu wynosiły w latach 1770-1814 od 10 do 17 talarów.

1308-Książę Otto I pośredniczy w umowie granicznej między Szczecinem a Dąbiem. Szczecin otrzymuje łąki leżące na północ od istniejącej już wtedy Flosengraben (kanał dla tratw), Dąbie łąki leżące na południu od kanału.

1311-10 lutego książę Otto I podarowuje miastu olde Wick.

1312-W piśmie z 17 kwietnia Konsulowie miasta dzielą się z mieszkańcami wiadomością, że ułożono się z opatem klasztoru w Kołbaczu w sprawie wyroku z dzierżawy moczar Velclow, jak również zniesiono prawa klasztoru do Klosterheide (las).

1317-Książę Otto I 17 sierpnia zamyka spór między Szczecinem a Dąbiem dotyczący przymusu składowania w Dąbiu. Kupców jadących do Szczecina miasto musi bez przeszkód przepuszczać , a tylko w niedzielę ma prawo zatrzymać do południa.

1328-Według dokumentu z 3 grudnia miasto Dąbie otrzymuje od księcia Ottona I wieś Podjuchy.

1335-13 stycznia książę Otto I przekazuje miastu grunty Bestenebeke pod założenie wsi. W zapisie z 1602r. w części lasu nazywanej Biesterbeck przy Christianenberg znajdowały się obory z bydłem, stajnia i chata dla pastuchów.

1339-Dąbie wstępuje do związku miast popierających Gryfitów w sporze o sukcesję z Grafami brandenburskimi.

1343-22 grudnia Podjuchy przechodzą pod zwierzchnictwo Szczecina.

1383-Wspomina się o domu dla mnichów przy ul Lekarskiej należącym do zakonu Augustynów ze Stargardu.

1386-11 listopada Rada Miasta Dąbia sporządza pismo do Rady Miasta Lubeki; "Rada Miasta Dąbie wnosi prośbę do Rady Miasta Lubeki o przekazanie dóbr pozostawionych przez porażonego piorunem przy Siebeneichen (siedmiu dębach) Hansa Molenbeke mężowi jego siostry Hartwich Reghenwald". Pieczęć znajdująca się na piśmie , z drobnymi różnicami odpowiada "Tajnej Pieczęci" a ta jest pierwowzorem herbu miasta Dąbia.

1397-Miasto otrzymuje zgodę na stosowanie represji wobec Szczecina utrudniającego Dąbiu swobodną żeglugę.

1428-Dla złagodzenia sporu spadkowego między radnymi szczecińskimi Książe Kazimierz zarządza posiedzenie miejskie. W obecności opata klasztoru w Kołbaczu i większości wasali przesłuchuje obie zwaśnione strony.

1465-Dąbie mimo zaproszenia , nie bierze udziału w negocjacjach spadkowych Księcia brandenburskiego Fridricha Eisenzahna z miastami pomorskimi. Przede wszystkim dlatego, że Szczecin pozostawał miastem nadrzędnym w prowincji i pod brandenburską ochroną chciał przejąć miasto Dąbie.

1491-Dąbie znajduje się w spisie wyróżnień, które Książe Bogusław X zapisał swojej żonie Annie.

1492-Do wielu zasług księcia Bogusława X zaliczyć trzeba uporządkowanie spraw menniczych. Jedną ze swych mennic ustanawia w Dąbiu (łacińska nazwa Dhamb). Edyktem z 25 kwietnia 1492 roku mincmistrzem mianuje Jana Kölpina, polecając mu bić szelągi i małe fenigi po 12 na szeląg. Zgodnie z nową ordynacją menniczą wydaną w Wołogoszczy w 1489 roku.

1493-Miasto podpisuje "die Reversalien" na zakończenie brandenbursko pomorskiej umowy dziedzicznej między Księciem Bogusławem X i Księciem elektorem brandenburskim Johannem.

1495-Informacja o wpływach z cła, które wyniosły 17 reńskich guldenów.

1505-Książe Bogusław X wydaje 9 maja regulację dotyczącą warzenia soli. W pomorskim archiwum znalazł się akt, który mówi nieco o warzeniu soli w latach 1603-1626.Każdy obywatel miał prawo warzyć sól na jednej patelni. Nieliczni, w tym miejski podkomorzy, mogli używać dwóch patelni. Gdzie leżały źródła solne nie wiadomo. Prawdopodobnie gdzieś w okolicach Sallun Wiesen dzisiaj łęgi przy jez. Dąbie na północ od miasta.

1514-Książę Bogusław X zatwierdza przywileje szewców i piekarzy.

1523-W marcu książęta Georg I i Barnim X przeprowadzają ćwiczenia wojskowe w okolicy Kołbacza w celu sprawdzenia gotowości bojowej. Dąbie wystawiło 25 pieszych : 15 z kopiami, 5 z halabardami, 5 z toporami.

1528-2 lutego książęta Georg I i Barnim XI udzielają Jostowi Klopffert przywileju utworzenia młyna papierniczego, który staje się zaczątkiem papierni w Strudze. Obszar pod budowę należał do miasta Dąbia.

1537-W Izbie Sądu Krajowego rozpoczyna się proces w którym Martin Rhenn z Olsztyna skarży Martina Betheke z Dąbia w sprawie spadkowej.

1583-Duński Król Fryderyk II nakazuje posiadanie na pokładach statków miejskich specyfikacji ładunku dla ułatwienia odprawy celnej w Oeresund.

1584-Z powodu handlu morskiego , którym miasto zajmowało się wcześniej i po otrzymaniu przywileju w dokumencie z 1397r. doszło do kosztownego procesu ze Szczecinem. Został on rozstrzygnięty na korzyść Dąbia raz 30 stycznia 1384r. przez sąd książęcy i zatwierdzony przez cesarza Rudolfa I 30 września tego roku i   ponownie w 1604r. przez Izbę Sądu Krajowego. 

8 marca Książę Jan Fryderyk doszedł do porozumienia z klasztorem św. Marii w Szczecinie w sprawie gruntów klasztornych leżących w granicach Dąbia. Jednym z nich była łąka między jez. Dąbie i groblą Kuhdamm dzierżawiona przez radnego Dąbskiego za 6 talarów, drugi leżał między bramami Goleniowską a Młyńską poza murami miasta. Opłatę za dzierżawę ustalono na 11 florenów i 20 groszy płatną na św. Michała.

1585-28 lutego w następstwie umowy Książe nakazuje swojemu dąbskiemu poborcy celnemu Peterowi Becker przekazywać klasztorowi św. Marii w Szczecinie czynsz za pokwitowaniem od tego roku do roku 1648.

1592- 11 sierpnia wybuchł w mieście wielki pożar. Miasto utraciło swoje archiwum i wszystkie dokumenty. Spalił się także dwór książęcy na wzgórzu Petsberg.

1594- Na podstawie umowy z 14 stycznia miasto książęce na 20 lat przejmuje w dzierżawę młyny znajdujące się w mieście i te poza murami.

1600- 4 września Książe Barnim X zatwierdza przywilej zezwalający na podawanie obcego wina i piwa w piwnicy ratuszowej.

1605- Książe Bogusław XIII po objęciu panowania wyrusza na objazd księstwa. 13 lutego na rynku miejskim przyjmuje hołd od mieszkańców.

1611-Książę Filip II zamyka z miastem umowę graniczną. Zatwierdza i przedłuża darowizny księcia Otto I z 1335roku. 

1628- Na podstawie sporządzonego 17 stycznia spisu majątku księstwa Pomorskiego miasto opodatkowało 49 kamienic, 150 domów i chat . Jeden dom i sześć chat określono jako niezamieszkane.

1631- 10 maja ustanowiono nowy porządek dla piwowarów, którym burmistrz i Rada Miejska utworzyli cech. 18 maja uprawomocnił to postanowienie książę Bogusław XIV.

1648- Po Wojnie Trzynastoletniej miasto pozostaje pod panowaniem szwedzkim. Graniczy ono bezpośrednio z brandenburską częścią księstwa Pomorze.

1693-W tym roku rozpoczynają się pierwsze katastralne pomiary miasta. Nastąpiły one w szwedzkiej części Pomorza razem z regulacjami spraw wewnętrznych, szczególnie zależności podatkowych. Na ośmiu stronach księgi wieczystej, w języku szwedzkim, opisano cały obszar miasta z poszczególnymi jego częściami,  każdorazowo podając wielkości. Dołączone mapy w skali 1:8200 zostały sporządzone bardzo dokładnie. Grunty uprawne, łąki, pastwiska, lasy i bagna za pomocą rysunków w kolorach wyraźnie wyróżniono. Wody, drogi i siedliska, ogrody i domy opisano wyraźnie na mapie oraz w księdze wieczystej.

1713- 20 września 200 żołnierzy szwedzkiej obrony miasta Szczecin napadało i wypędziło z Dąbia 400 rosyjskich najemników stacjonujących tam, jako sprzymierzeńcy Prus.

1744- Jesienią rozchodzą się pogłoski o planowanym napadzie wojsk polskich na Pomorze. Z tego powodu Pomorska Izba d/s Wojny czuje się zobowiązana poinformować Magistrat i opublikować, że nie ma powodu do obaw. 28  listopada zajście to zostało odnotowane w dokumencie magistrackim.

1745- 23 sierpnia rozkazano, z naciskiem, Magistrowi uzbroić mieszkańców, podzielić na odziały na czele których staną rajscy miejscy. Ponieważ miasto nie posiadało wystarczającej ilości broni ze szczecińskiego arsenału otrzymało 160 karabinów skałkowych, 480 krzesiw, oraz 1800 nabojów. Broń miała zostać zwrócona po roku. Braki zostały uzupełnione poprzez zlecenie puszkarzowi naprawy uszkodzonej broni.

1757-7 września leśniczy miejski Christoph Kuhrt otrzymuje od nadleśniczego z Ückerminde rozkaz stawienia się konno ze strzelbą, kordelasem, prochem i ołowiem, aby wziąć udział w wojnie (Wojna Siedmioletnia).

13 września nadchodzi do magistratu polecenie przesłania listy pachołków piekarskich przebywających w mieście. Na rozkaz Izby Miejskiej z 15 września wszyscy pachołkowie mają natychmiast udać się do Szczecina pod przewodnictwem członka Magistratu na zaprzęgu.

W piśmie z 19 września Generalny Gubernator Szczecina von Maneuflel do burmistrza Mathina nakazuje skierowanie obiecanych grup ludzi do Urzędu Celnego. Następnego ranka powinni oni rozpocząć pracę przy budowie szańców.

W piśmie z 21 października Magistrat otrzymuje z Izby Parlamentu Państwa rozkaz, aby wszystkie pieniądze z kasy państwowej wysłać pod eskortą do Szczecina lub Kołobrzegu.

14 listopada Magistrat zostaje powiadomiony przez burmistrza i Radę Miasta Stargardu, że na mocy rozporządzenia Izby Parlamentu Państwa z 7 listopada nie można sprowadzać ryb z rejonów zajętych przez Szwedów, szczególnie z Wolina. Ponieważ zarządzenie to spowodowało niezadowolenie, próbowano wypełnić rynek rybami dąbskimi.

27 listopada Magistrat rozpatruje skargę o słowną i czynną zniewagę, której doznał poseł miejski Cunow od majora von Kalilenberg .... To zajście zostało przez izbę Parlamentu Pomorskiego przedstawione królowi i doniesiono o nim Gubernatorowi.

Na podstawie rozporządzenia Gubernatora Magistrat nakazał organizację rejsów rozpoznawczych po jeziorze Dąbskim aż do Zalewu Szczecińskiego. W doniesieniach na ten temat nazwano te akcję Schiffer Plümer.

Te i inne zadania z czasów wojny siedmioletniej znajdują się w dwóch tomach akt Archiwum Ratusza. Jeden z tomów nosi nagłówek Acta Curiac o szwedzkiej napaści i składanych z tego powodu raportach, drugi Acta Curae o różnych zadaniach podczas Szwedzkiej napaści.

1792-16 lutego urodził się w mieście Friedrich Gilly. Wybitny architekt..

1804- Z powodu uderzenia pioruna w sierpniu, spłonęła znaczna część przedmieścia Dąbia. W tym roku została wybudowana szosa do Gryfina.

1806- Do 1813 roku miasto jest podporządkowane militarnie dowódcom francuskim stacjonującym w Szczecinie, a administracyjnie władzom pruskim.

1806-18 czerwca wprowadzono ordynację miejską z 19 listopada 1808 roku. Na jej podstawie pierwszym burmistrzem zostaje August Wilhelm Reichhelm, od 1802 roku członek Zarządu Miasta. Ponieważ w czasie inwazji szwedzkiej mieszkańcy odwykli od samorządności, nie było mu łatwo skłonić ich, by wzięli w swoje ręce swój los.

1811- Po wysłanym 4 września dokumencie do Stargardu miasto otrzymuje za sumę 2000 talarów prawo do polowań.

1821- Łęgi nad rzeką Płonią przed bramą szczecińską i łęgi (Hohenubruch) przed bramą goleniowską zwane inaczej Gänsebiesen ( gęsi lampas) zostały oddane w prywatne użytkowanie mieszkańców okolicznych domów.

1833-Rozpoczęte w 1823 roku rozmowy dotyczące zniesienia wspólnot zostały zakończone.

Arnimswalde, Hornskrug, mieszkańcy trzech młynów i przetrwałe w mieście grupy dostaną za swoje pastwiska zadośćuczynienie. Obie miejscowości otrzymają ponadto odszkodowanie za swoje prawa do lasu. Stuthof otrzyma w zamian za dotychczasowe świadczenia część lasów w użytkowanie w tym roku i w dwóch następnych latach.

Długi miasta wynoszą ponad 20000 talarów. Opłata za każdą część (spłaty?) wynosi 6 talarów 20 srebrnych groszy.

1834- Wprowadzono nowe prawo organizowania cotygodniowych i corocznych rynków.

1836- W tym i następnym roku większość ulic miejskich, od stu lat pokrywanych szlaką i przesiąkniętą odchodami zwierząt, została podniesiona i na nowo wybrukowana.

1837- Burmistrz S.Fr.Pötleke zakłada Kronikę Miejską, zalecone zostało to wprowadzić już w 1813 roku, lecz nie prowadzono jej. Ponowna zachęta do prowadzenia kroniki wpłynęła ze strony rządu.

1845-13 września przebywają w mieście: król Prus, caryca Rosji z córką, Wielka Księżna Olga, Książe następca tronu Prus, jak również pruscy książęta, Car i Albert krewny Wielkiego Księcia, matka Wielkiego Księcia, księżna Meklenburg-Schwern Luise i książę Carl von Bayern. Ich wysokości zatrzymały się około godziny w gościnie w hotelu "Karow-Zum goldenen Löwen"

1853-Od sierpnia do października 114 mieszkańców zachorowało na cholerę, 66 spośród nich zmarło. Wśród ofiar znalazł się również Sekretarz Miasta Buhrow.

Mimo protestów i próśb pod adresem rajców miejskich i wysokich osobistości zdecydowano się wprowadzić nowe zasady opodatkowania. Wpływający dotychczas do kasy miejskiej 30% dodatek od uboju i młynarstwa w wysokości 2000 talarów został zastąpiony opodatkowaniem bezpośrednim mieszkańców. Z tego powodu podatek komunalny został w istotny sposób podwyższony.

1861-Rajcy miejscy otrzymali następujące uposażenia: burmistrz 500 talarów, rajcy miejscy po 350 talarów, sekretarz 324 talarów, policjant 144 talarów, obaj strażnicy nocni 72 talary, lekarz ubogich 50 talarów. Biblioteka Ratuszowa otrzymała 9 talarów na rozszerzenie swoich zbiorów, na remonty pomieszczeń ratuszowych przeznaczono 13 talarów.

1863-17 marca 60 weteranów wojny wyzwoleńczej 1813-1815 zostało ugoszczonych w mieście.

Po uderzeniu pioruna 18 czerwca spłonął kościół pw. NMP.

1864- W kuźni Hubrich na ul. Fürstenstrase (Dziennikarska) 5 lutego urodził się kompozytor Carl Teike.

1870- Budżet miejski określono na 30200 marek.

6 czerwca umiera wysoko ceniony w mieście lekarz Carl Heinnih Sievert. Jego grób znalazł się w pobliżu wzgórza, pod którym spoczywają zmarli w latach 1870/71 francuscy jeńcy. (Obecnie teren Agryfu)

1872-2 Batalion wkracza 24 listopada do świątecznie wystrojonego miasta.

1873- Miasto zostaje ogłoszone twierdzą.

1874- Do roku 1878 obszar miasta znacząco się zwiększył wskutek przejęcia terenów pod budowę umocnień.

1878-9 lipca wydano statut miejski i regulamin policji. Na ich podstawie są teraz wyznaczane ulice i chodniki miejskie.

1879- Do 1881 roku dochodzi do intensywnego rozwoju budownictwa. W pierwszym roku powstało 15, drugim 14 a w trzecim 37 nowych budowli.

1883- Stara kasa pogrzebowa została rozwiązana z powodu niewydolności, a pozostałość w wysokości 4613 Marek została na korzystny procent pod zarządem miasta.

1886-1 czerwca wchodzi wżycie nowe prawo podatkowe łagodzące podatki komunalne.

1888- P zbadaniu 12 miejskich studni trzy z nich zamknięto z powodu złej jakości wody.

Udzielono 32 pozwoleń budowlanych.

1889- C.Lütke otrzymuje zgodę na budowę tartaku i siłowni parowej. Miasto udzieliło 32 dalszych pozwoleń budowlanych. Przed bramą goleniowską sprzedano za 8161,30 Marek 28090 m² gruntów na umocnieniach miejskich.

1890- Szczeciński geodeta Krakau sporządził plan geodezyjny miasta.

1891- Planowany budżet miasta wynosi 52019 Marek, długi miasta wynoszą 45792 Marki.

Na ulicach stoją 62 latarnie gazowe.

1892- Ulice Müchlen, Markt, Hirtenstase późniejsza Karlstrase (Lekarska Rynek Ustki) zostały na nowo wybrukowane

1893- Majątek kasy leśnictwa wynosi 248183,27 Marek.

1894- We wrześniu zostały na nowo wybrukowane ulice: Lauge, Mauer( Gierczak Cicha) .

189?- 26 lutego przybywa p. von Mautenfeld, obywatel honorowy miasta, poseł sejmiku okręgu Randow.

1902-16 lutego w wyniku powodzi zostały uszkodzone urządzenia miejskie. Ulica Rybacka była cała pod wodą. Rozpoczęto budowę ulicy Dworcowej przemianowanej później na Holder-Egger-Strase.

1904- W Dąbiu zostały założone kasy: oszczędnościowa i pożyczkowa.

1906- Nowa ulica Portowa została wybrukowana.

31 marca powierzchnia komunalnych lasów, ogródków, pól, łąk, pastwisk i zbiorników wodnych wynosiła 323ha, która w roku rozliczeniowym 1905 przyniosła miastu 3000M czystego zysku.

1907-11 stycznia wydawana w Szczecinie socjaldemokratyczna gazeta codzienna Volks-Bote donosi, że lokaut bednarzy i robotników firmy Stange wskutek uporu dyrektora firmy trwa, a próby łagodzenia sytuacji przez niezorganizowanych bednarzy, odosobnionych w firmie, spełzł na niczym.

27 marca ogłoszono, że budżet miejski wyniesie 32435M, a podniesiony wcześniej podatek komunalny zmniejszono do 95%.

Rektor szkoły miejskiej Karl Sacher zakłada, jako przeciwwagę do socjaldemokratów, Ojczyźniany Związek Robotników (Vaterländischen Arbeitsverbanof).

1908- W kwietni zmarło troje dzieci z domu dziecka dla ubogich po spożyciu korzeni szczwołu (roślina)

1911- W czasie jazdy do Stargardu 30 sierpnia przybywa do miasta cesarz Wilhelm II. Z tego powodu ulice przystrojono girlandami, domy flagami, zielonymi gałązkami chodnik. Magistrat wyznaczył na rynku miejsca honorowe, na których ustawiono trybuny dla miejskich osobistości i dostojników, wyznaczono miejsca dla obserwatorów. Ponadto miejsca takie wyznaczono przed gruntami firmy Badera i Klubu Wioślarskiego założonego w 1909r. Na ulicy Przestrzennej oraz przed papiernią na ulicy Pomorskiej o godzinie 9⁰⁰ grupy z flagami i emblematami, dzieci szkolne rozpoczęły budowę szpaleru. Po obu stronach ulicy Lange Strase, (dziś E.Gierczak) aż do rynku ustawili się: Związek Gospodarczy, cechy piekarzy, rybaków, rzeźników, Ewangelistyczny Związek Młodych, Kompania strzelców, Związek kolejarzy, Stare bractwo Ochrony, Związek Karczmarzy, Klub Pływacki Alldammer 1909 i inni.

Urzędnicy miejscy, pracownicy sądu, poczty i kolejarze zajęli miejsca przed trybunami, a Związek Weteranów i kolumna sanitarna stały od rynku do ulicy Fürstenstrase po obu stronach ulicy Lange Strase. Batalion taborów zajął w końcu miejsce wzdłuż Pomorskiej od budynków garnizonu. Krótko przed 11⁰⁰ dzwony kościoła pw. NMP zaczęły obwieszczać wokoło przybycie cesarskiej kolumny samochodowej, która zatrzymała się przed domem właściciela fabryki Bodera. Jego córka, żona sędziego Lüschow obdarowała cesarza przepięknym bukietem róż. Powoli, wśród okrzyków "hura" pojazdy przebyły Lange Strase i dotarły do rynku. Tutaj do cesarskiego auta wystąpił burmistrz August Frost i pozdrowił Jego Majestat składając hołd w przemowie. Cesarz podziękował następującymi słowy: Jestem uradowany waszym pozdrowieniem, pięknym przyjęciem, i przystrojeniem waszego miasta. Wiem że wasze miasto jestdobrze usposobione i życzę rozkwitu i rozwoju. Przekażcie burmistrzu mieszkańcom miasta, że jestem bardzo zadowolony.

Panna Anna Forost, córka burmistrza, obdarowała cesarza przepięknym bukietem róż. Również siedząca obok swoich rodziców księżna Victoria Luise otrzymała bukiet kwiatów. Po około 10 minutach kolumna samochodów ruszyła dalej i pod okrzykami dumnych mieszkańców cesarscy goście opuścili miasto.

1912- Po krótkiej chorobie, zupełnie nieoczekiwanie umiera 4 stycznia o godz. 11⁰⁰ burmistrz August Frost. Dzień wcześniej obchodził on swoje 67 urodziny. Powstałe przez grypę osłabienie serca spowodowało jego śmieć.

Pod koniec lutego 205 kandydatów ubiegało się o stanowisko burmistrza. Wśród nich znajdowało się 38 pracowników ,13 studiujących burmistrzostwo, 85 burmistrzów małych miasteczek, 14 referentów sądowych i magistrackich, 30 sekretarzy, 3 komisarzy policji, jeden prokurator, jeden sędzia, jeden obrońca, 5 przewodniczących rad, 2 kapitanów i 2 poruczników. Najmłodszy kandydat ma 24 ,a najstarszy 52 lata.

Na podstawie zawiadomienia z urzędu premiera od 1 kwietnia wszystkie punkty handlowe w mieście mogą być otwarte w ciągu tygodnia do godz.20⁰⁰. tylko w soboty mogą być czynne dłużej. 18 czerwca gazeta Volks-Bote przynosi następujący meldunek uwaga pracownicy fabryk! W składzie drewna von Modrowa, Dąbie ul. Stetinerstrase 9(Przesrzenna) wszyscy pracownicy zostali zwolnieni z powodu odmowy pracy po godzinach. Firma ociąga się z płaceniem za nadgodziny. Zgłoszenia do pracy surowo powstrzymać”

Z powodu pożaru 23 czerwca uległy zniszczeniu hala magazynowa i duże zapasy drewna na posesji mistrza murarskiego Karla Bürgera na ulicy Bürgerstrase.

8 grudnia w gospodzie Schwarzer Adler odbyło się branżowe spotkanie szwaczek. Konferowano na temat płac w branży konfekcyjnej i pralniczej. Zabrakło specjalnie zaproszonych pracownic firmy pralniczej Otto Badera. W pracy powiedziano im, że która pójdzie w niedzielę na to spotkanie w poniedziałek otrzyma w firmie swoje papiery. W tym czasie młoda pracownica w firmie Badera zarabiał Schwarzer Adler odbyło się branżowe spotkanie szwaczek. Konferowano na temat płSchwarzer

W ogłoszeniu w gazecie z 15 grudnia Związek Konsumentów i Oszczędzających oferuje swoim członkom na festynie Bożonarodzeniowym: mąka Diamant-55pf, papierosy 1 szt.-do 5pf, woda kolońDiamant”-55pf, papierosy 1pf.

1913-Obwieszczeniem z 10 maja ogłasza miasto wybory radnych w okręgu Randow. Na jednym z zebrań sympatyków partii socjaldemokratycznej 16 czerwca zostali wyznaczeni towarzysze, którzy zapoznają się z listą upoważnionych do głosowania wyłożoną w ratuszu. Poprzez nadpłatę pieniędzy mieszkańców powinno się spróbować pozyskać głosy rajców miejskich. 25 sierpnia w lokalu towarzystwa Baden... Zum schwarzen Adler”odbyło się zebranie oddziału Związku Wyborczego Socjaldemokratów z okręgu Randow-Greifenhagen. Przewodniczącym oddziału jest Albert Jahuke ul Breitestragse 21.

1914-Między marcem i majem pojawiły się nad miastem pierwsze samoloty, a 23 maja pierwszy sterowiec Zeppelin. Na zebraniu Rady Miasta 25 lipca zapadła zgoda na ustawienie w mieście kolumn i pięciu tablic reklamowych. Szczecińska firma F.M.Lenzner płaci rocznie za ich dzierżawę 100 Marek. Na tym samym posiedzeniu zakończono debatę o budowie mostu na rzece Płoni, aby ułatwić mieszkańcom Greifeuhagenerstrase dotarcie do dworca kolejowego. Prawdopodobnie chodzi tu o kładkę dla pieszych na ulicy Kronmulleustase. W lipcu kosztują: Poduszka lub koszula męska-95pf, buty damskie-4,95M do 10,5M, buty dziecięce-3,75M do 5,25M, spodnie z przędzy czesanej-2,95M, funt palonego jęczmienia (kawa zbożowa)-14pf, pół funta czarnej kawy-54pf, funt margaryny Najlepsza-87pf, pół funta kiełbasy Thuringer Art.-25pf, pół funta salami echte Koshirer”-58pf.

1919-Po burzliwej, trwającej od lutego do marca kampanii wyborczej w parlamencie miejskim większość zdobyli mieszczanie. Do 1933 roku nie zaszły żadne większe zmiany w składzie parlamentu miejskiego

1921-18 czerwca odwiedza miasto marszałek von Mackensen.

1923-Volks-Bote informuje swoich czytelników, że w mieście powinna zostać uruchomiona kuchnia dla biednych. Na sfinansowanie pobierano by od każdego zatrudnionego miesięcznie stawkę za jedną godzinę pracy. Pracodawca płaciłby poczwórną stawkę wniesioną przez jego pracowników. W lipcu kuchnia ta była jeszcze w fazie organizowania. 

Na marcowym posiedzeniu Zarząd miasta postanawia przyjęcie kosztów pogrzebowych. Duża część ludności miasta nie jest w stanie sprostać finansowej stronie pochówku najbliższych. W marcu litr mleka kosztował 560M. W kwietniu miasto uzyskało rekordową sumę 1250M za metr kwadratowy gruntu pod zabudowę przy nowej ulicy Am Plonerfer. W maju Zarząd Miasta przyznał 40000m pomocy dla przytułku dla kobiet prowadzonego przez zakonnice.

1924-Na podstawie zlecenia ministerialnego otwarto w połowie stycznia ciepłe pomieszczenie w koszarach nad Płonią. Przy bramie koszar znalazł się szyld z napisem Ciepłe pomieszczenie Ojczyźnianego Związku Kobiet. Komisja orzekająca Opieki Społecznej składa się z trzech przedstawicieli pracobiorców i jednego pracodawcy. 

Wystawienie wspólnej listy z KPD zostało odrzucone.

16 lutego powiadomiono w ratuszu emerytów, że nie ma dla nich pieniędzy. Do końca miesiąca nie wypłacona emerytur. W kwietniu członkowie SPD tworzą grupę osiedlowa Eigene scholle e. V (własna skiba , ziemia).”

W sierpniu Rada Miasta nakłania Magistrat do udzielania dodatku socjalnego nie tylko najmniej zarabiającym, lecz uwzględnienia przy tym jakości pracy i zasiedlenia osiedli. Wniesiono sprzeciw przeciwko planowanemu włączeniu tzw. Zeglinchen Hute do gminy Furstenwalde. Miasto prowadzi na tych terenach rozległe inwestycje (drogi i domy).

15 listopada na zebraniu wyborczym NSDAP przemawia Dr Jgoebch.

1925-W maju Rada Miasta postanawia skierować wybrane dzieci na wypoczynek do Gr. Mollen i Warsow. Powstałe koszty ponoszą powiat Randow- 400M i miasto 1000M z powodu złego stanu nawierzchni ulicy Gryfińskiej jej naprawę uznano za ważną. Wysokie koszty wykonania uniemożliwiły rozpoczęcie prac.

1926-W marcu demonstrują w mieście bezrobotni. Ich delegacja przekazuje burmistrzowi żądana. Pomoc przy opłacie czynszu i wywiązanie się z płatności zapomogi odrzucono z powodu braku pieniędzy w kasie miejskiej. Odroczono spłaty podatków gruntowego i mieszkaniowego oraz przyznano bezrobotnym po cetnarze brykietu i ziemniaków. Spośród 400 bezrobotnych zatrudniono w kwietniu przy pracach 20 ludzi, ponieważ rząd nie zgodził się na organizowanie dalszych prac.

W Maju Rada Miasta przyznała 105M na pomalowanie płotu wokół placu zabaw dla dzieci na placu Wilhelmplatz.

1927-W lutym na wniosek mieszkańców obniżono czynsz domów komunalnych przy ulicy Muhlenstrase z 28 do 23M.

21 kwietnia parlament miejski uchwala przejęcie kosztów wypoczynku uprawnionych dzieci. W maju rozpoczęto budowę nowego wyróżnika miasta 100 metrowego komina wytwórni sody kaustycznej. Jego wymiary: dolna średnica 4,5m przy grubości ściany 1,02m, górna średnica 3,2m przy grubości ściany 0,2m. Budowa nowego komina spowodowana była przykrymi wyziewami utrudniającymi przebywanie i życie w sąsiedztwie fabryki. 

11 sierpnia, w Dniu Konstytucji, z braku właściwego drzewca flaga na ratuszu przymocowano na kiju do fasoli.

Parlament miejski 25 sierpnia zajmował się między innymi dostawami gazu z miejskiej gazowni w Szczecinie Po długiej wymianie zdań uchwalono dalsze dostawy gazu. Parlamentarzyści zauważyli przy tym że w gaż powinny być również zaopatrywane osiedla leżące poza centrum miasta. W wkrótce potem rozpoczęto przedłużanie gazociągu. W październiku przemawia do dużej słuchaczy dyrektor Zakładów Miejskich w Szczecinie Spohn na temat kończonych inwestycji gazowniczych. Sieć gazowa składa się z 4 kilometrów odcinka doprowadzającego i 14,2 km linii miejskiej. Koszty głównej instalacji przekraczają 100tyś Marek. Cena podstawowa jest identyczna jak w Szczecinie. Dochodzą koszty układania rur. Te koszty ponosi Zakład Gazowniczy. Zakłady przemysłowe i gazownicze otrzymają rabaty na cenę gazu. Przyłącze gazowe zostanie poprowadzone 10m w głąb posesji, jednak nie dalej niż 10m od środka ulicy. Rejestrację chętnych przewiduje się prowadzić do dnia 1 grudnia 1927r. Zakłady miejskie przygotowały punkt przyjęć zgłoszeń.

1928-Na posiedzeniu parlamentu miejskiego 13 stycznia przewodniczący dr Schreckhaase wyjaśnia że propozycja grupy parlamentarzystów przyłączenia miasta do Szczecina upadła.

Wprowadzenie podatku od piwa jednogłośnie odrzucono.(!!!)

Wybrano komisję planowania zabudowy miejskiej w której skład weszli radni: Retzlaft, Marguardt, Stauge i Fibelkorn. Na przewodniczącego komisji finansowej wybrano radnego Marguardta. 2 lutego parlament miejski włącza do gminy tereny Stuthof i Hammermuhle.

1929-Zgodnie z nakazem rządowym miejski komisariat policji ustawia w marcu posterunek na rogu ulic Lange i Furstenstrasse. W tym miesiącu od dawna dochodziło do częstych wypadków. Dla poprawienia przelotowości planowane jest przedłużenie Lange strase przez Wilhelmplaz do Stargarderstrase. W tym celu dom w tzw. małej uliczce koło drogi Lowen powinien zostać zburzony. Przezornie wypowiedziano mieszkańcom tego domu umowy do 1 kwietnia. Na zakończenie posiedzenia parlamentu miejskiego w kwietniu oczyszczanie miasta powierzono firmie przewozowej Franza Retzlaffa na okres trzech lat. Miesięczne koszty oszacowano na 400Marek. Zakres robót obejmuje sprzątanie ulic, budynków publicznych, terenów zielonych i szybów kanalizacyjnych.

7 listopada umiera w wieku 78 lat najstarszy mieszkaniec Dąbia Emil Koroch. Przez długi czas był posłem miejskim, a potem członkiem honorowym Rady Miasta. Kiedy w 1919 roku zakończył sprawowanie mandatu miasto uhonorowało go tytułem Najstarszego Dąbianina

1930- W połowie grudnia w Urzędzie Pracy zarejestrowanych jest 2750 poszukujących pracy z miasta i okolicznych miejscowości. Lokalna Komisja Pomocy Społecznej na uroczystości Bożonarodzeniowej obdarowała 110 potrzebujących mieszkańców. Do zarządu komisji należą: Julius Schmidt, Karl Retzlaff, Walter Stabenow i Reinhodt Bütow.

1931-W urzędzie pracy w połowie stycznia jest zarejestrowanych 3050 bezrobotnych. Bywają dni że rejestruje się 40-50 nowych osób.

W styczniu na generalnym zebraniu przedstawicieli budownictwa przewodniczący informuje zebranych, że jeden z kolegów został wykluczony z powodu zatrudnienia na czarno. Do zarządu wybrano: skarbnika- Albert Detlwawe, zastępcę przewodniczącego- Hoffman i sekretarza Brühn.

Również w styczniu odbyło się roczne zebranie Pracowników Fabryk na którym wybrano zarząd okręgowy. Na delegatów wybrano: Röske, Heisler, Zauder, Herpel, Brüssow, Pautz, Zeidler, Barenwald, Doll, Jülke i koleżanke Giese.

17 lutego miejscowi rolnicy i mleczarze ogłaszają, że cena mleka za litr zostaje podniesiona o 2pf. Litr mleka kosztuje teraz u producenta 22pf, a w handlu obwoźnym 24pf.

Od momentu zniesienia 1 kwietnia 1930 roku obowiązku kontroli gospodarki mieszkaniowej czynsze bardzo wzrosły. W lutym 1931 roku opłata miesięczna za pokuj z kuchnią wyniosła 30 do 35M, a za pojedynczy pokój trzeba było zapłacić 20 do 25M. Około roku 1914 porównywalne mieszkanie kosztowało 10 do 13M.

W wydaniu z 7 marca Volks-Bote donosił że odnalazł się zagubiony we wtorek łabędź. Oba łabędzie na rzece Płoni są tak popularne, że brak jednego poruszył wszystkich w mieście.

24 marca cech piekarzy informuje mieszkańców, że z powodu wzrostu ceny mąki od zaraz zostaje podniesiona cena chleba, 1500g chleba z mąki mieszanej kosztuje 55pf, a z mąki żytniej 53pf. O następnej podwyżce cen informuje 14 czerwca. Chleb z mąki mieszanej kosztuje 60pf a z mąki żytniej 58pf. Na początku lipca firma Stuge wypowiada do końca miesiąca umowę taryfową, niezmienioną do lat, ze Związkiem Pracowników Drzewnych. Dotychczasowa płaca wynosiła 67pf. Według ogłoszenia z 17 czerwca ceny w sklepie  Butternordstem przy Stargardenstrase były następujące: 1,4m za funt masła, 70pf za funt margaryny, 75pf za 10 jajek, 98pf za funt kiełbasy metki, 80pf za ćwierć funta kawy, 25pf za ćwierć funta kakao. U braci Karger w Szczecinie według anonsu z 18 czerwca kosztowały: spodnie robocze 2,95M, bluza robocza 2,75M, wiatrówka 9,75M, spodnie męskie 4,95M, prochowiec 5,95M. Również 18 czerwca ogłasza Szczeciński wytwórca mebli Bochardt między innymi sypialnia 435 do 775M, kuchnia od 74 do 162M. 25 czerwca wytwórca pantofli Paul Holder ul. Breite Strase 9 kończy 80 lat. Mimo podeszłego wieku ten przedstawiciel wymierającego fachu trudni się czynnie swoim rzemiosłem, jest najprawdopodobniej najstarszym wytwórcą drewnianych pantofli na Pomorzu. Jego drewniane pantofle, wykonywane ręcznie, są ulubionym obuwiem miejskich budowlańcó Butternordstem

Uczeń Reinhardt Ewert otrzymuje w czerwcu medal za uratowanie tonącego na plaży.

26 czerwca odbywa się w mieście Dzień Republikański w którym uczestniczy 700 osób ze Szczecina i innych okolicznych miejscowości pojawiły się delegacje kolejarzy, robotniczych klubów sportowych, związków zawodowych i przedstawicielstwa SPD. Został złożony wieniec pod pomnikiem Friedrich Eberta. Zamykający obchody festyn w Ogrodzie Elizejskim został okraszony występami chóru z Dąbia i pokazami sportowymi

1932- W styczniu miasto wydzierżawiło pastwiska leżące na północ od Grosen Reglitzbrüeke (most cłowy) klubowi motorowodniaków (Motorjachtklub Pommern e.V) za 100M opłaty rocznej w celu budowy przystani jachtowej.

W marcu na zakończenie posiedzenia parlamentu miejskiego została obniżona o 25% cena dzierżawy terenów plaży miejskiej z powodu złej koniunktury.

Volks-Bote donosi w kwietniu, że przy zrywaniu plakatów przyłapano syna rybaka M. z ulicy Steiner Strase i nacjonalistę Sch. z ulicy Ringstrase. 3 czerwca odbywają się w mieście duże ćwiczenia Ochotniczej Kolumny Sanitarnej. W pół godziny po ogłoszeniu alarmu 30 ludzi znalazło się na stanowiskach. Ludwig Manfred Lommel w czasie swojego jubileuszowego tournee odwiedza miasto. Gościnny występ odbywa się w Deutsches Haus.

W wyborach do Reichstagu dąbianie głosowali: NSDAP-2509, SPD-1105, Dutschnational-558, KPD-532, Volkspartei-67, Zentrum-66, Staatspartei-14 osób. W grudniu na spotkaniu bezrobotnych młodociani członkowie przedstawili propozycję udostępnienia jakiegoś pomieszczenia w mieście jako ogrzewanego pomieszczenia dla potrzebujących. Magistrat przychylił się do tego wniosku. Udostępnił pomieszczenia po zamkniętej taniej kuchni w budynku dawnego urzędu budownictwa na ulicy Breitestrase. Od stycznia 1933 roku otwierano je codziennie od 9⁰⁰ do 19⁰⁰.

1933- W styczniu ogłoszono plany budżetowe na rozpoczynający się 1 kwietnia rok rozrachunkowy. Budżet zawiera między innymi pieniądze na mleko dla dzieci ubogich, podwyższoną z 1500M w ubiegłym roku do 2000M. Odpowiedzialnym za sprawy Pomocy Społecznej jest burmistrz. Regularnie co cztery tygodnie odbywają się posiedzenia komisji pod przewodnictwem radnego Karla Sochera. Trzema przedstawicielami SPD są posłowie miejscy Reinhold Bütow (przewodniczący okręgowy), Walter Stabenow (przedstawiciel frakcji), i towarzyszka Schidt.

W końcu stycznia Zgromadzenie SPD wybiera Juliusa Schmidta na przewodniczącego, towarzyszy Brüssow na skarbnika i Waltera Stabenow na sekretarza.

W lutym Volks-Bote donosi że istnienie w mieście ośrodka pomocy małym dzieciom , dodaje wszystkim otuchy, dlatego powstanie jeszcze ośrodek doradztwa dla matek. Porady będą udzielane w każdy piątkowy wieczór w pomieszczeniu szpitala na ulicy Holder-Egger Strase. Miasto prowadzi rozmowy z jednym z karczmarzy o uruchomieniu w mieście przytułku. Podobny istniał w mieście przed I wojną światową. Policja nie ma możliwości przenocowania licznych przejeżdżających przez miasto bezdomnych. Tylko w styczniu na posterunku policji przenocowało 220osób.

Od lutego przedłużono kadencję na następne 3 lata przedstawicielowi spółdzielni spożywców (Konsum) Walterowi Stabenow Breite Strase 9, Hermanowi Dettmanowi, Stadtanriedlung, Robertowi Benhger, Mühlestrase. Na ulicy Lange Strase 20 Herman Wilke otwiera kino Scala-Lichtspiele z 250 miejscami.

1935-24 czerwca członkowie SA i umundurowani członkowie NSDAP ruszają przed dom żydowskiego kupca Jacobsberga, ulica AmPloneuFer 11, śpiewają przy tym piosenki wojskowe, obrzucają okna domu kamieniami i krzyczą Juden raus (żydzi wynocha). Demonstracja rozwiązuje się przed lokalem partyjnym Deutsche Haus.

Mieszkający przy ulicy Gryfińskiej czeladnik piekarski Alfred Lowenberg, urodzony 23 grudnia 1913 roku w Dąbiu został 25 czerwca aresztowany. Dzień wcześniej został on wyciągnięty z mieszkania przez wzburzony tłum i prowadzony siłą ulicami miasta niósł tablicę z napisem Ich bin Rassenscander (pohańbiłem rasę). Po otrzymaniu ostrzeżenia 27 czerwca został zwolniony z aresztu. Alfred Lowenberg należy do tych którzy zostali wywiezieni do Piasek koło Lublina, Gdzie 18 stycznia 1942 umarł.

1936-Budżet miasta opiewa na 1,2 miliona

1938-Urząd Budownictwa w Szczecinie opracowuje plany rozbudowy dla Altdamm. Dotyczą one rejonu ulic Żaglowej i Szybowcowej. Inny plan obejmuje rejon ul.Słupskiej oraz Stuthof-u. Planuje się tam tereny pod zabudowę mieszkaniową dla miasta Szczecina. Instalacja gazowa (wysokociśnieniowa)została przedłużona w ciągu ul. Goleniowskiej do przygotowanego tam kolektora regulacyjnego.

1939- 15 października nastąpiło przyłączenie administracyjne Dąbia do Szczecina. W ten sposób zakończyła się wielowiekowa niezależność miasta. Na podstawie zarządzenia Prezydenta Prowincji Pomorskiej miasto staje się częścią gminy Szczecin pod nazwą Stettin-Altdamm.

1940-31 marca zakończono regulacje związane z przyłączeniem do m. Szczecina. Burmistrz Dąbia wraz z innymi przedstawicielami włączonych do Szczecina miejscowości zostaje pożegnany na uroczystości w Szczecinie. Zebrani otrzymują pamiątkowe dyplomy i obrazy z wizerunkiem miasta Szczecina.

1941-Kierownikiem administracji dla rejonu Dąbia, Płoni , Wielgowa i Klęskowa zostaje Tessman.